Postduiven komen eigenlijk altijd terug naar huis, in weer en wind. Daarom werden zij vroeger al gebruikt als boodschappers, en ook vandaag de dag gebeurt dat nog wel eens. Ze zijn daarvoor uitgerust met een geavanceerd navigatiesysteem en beschikken over het lichaam van een superatleet. Toch hebben weer en wind wel degelijk invloed op het snelle thuiskomen van postduiven, zo bleek op 12 juni maar weer eens. De oorspronkelijke losplaats werd verlaten en Afdeling Friesland'96 koos vlak onder Brussel het plaatsje Wavre uit om de duiven op te laten. Dit gebeurde pas op het middaguur, waarmee ze aan hun reis van 250 km konden beginnen. Dat was echter nog niet zo'n eenvoudige opgave, vanwege een frontaal weersysteem op de vlieglijn en bovendien waaide het nog eens erg hard uit westelijke richtingen. De duiven dwaalden daarmee van hun rechte koers af en hadden nogal wat langer werk dan normaal. Om 15:54 meldde zich de eerste duif bij Ruud Lelieveld in Scherpenzeel, waarmee hij er met de winst vandoor ging. Pas om 17:50 was de 44e duif van de 134 deelnemers ter plaatse, intussen wachtten vele baasjes met samengeknepen billen of alles weer thuis zou komen.  Pas op zondagochtend konden de meesten al hun duiven weer begroeten in het hok, waarna een aantal van hen de anderen opwachtte vanuit het Franse Troyes, die aanmerkeiljk sneller naar huis kwamen.

 Zo zal de lossing er ongeveer uitgezien hebben in Troyes

Er moest gewacht worden tot zondag voordat de duiven van Troyes (525 km) gelost konden worden. Het weer wat de duiven vanuit Wavre behoorlijk ophield was de reden om deze fondvlucht vanuit de Franse plaats onder Parijs een dag uit te stellen. De duiven kregen in alle vroegte om 7 uur de vrijheid en konden met prachtig weer huiswaarts keren. Een select groepje deelnemende duiven moest het pleit gaan beslechten, tegen een kalme noordwestelijke wind en met een temperatuur rond de 20 graden. De dames van René Lasschuit zijn altijd bijzonder in hun nopjes met dergelijk weer en ook ditmaal stelden zij de aannemer uit Langweer niet teleur. Om een minuut voor 2 landden er twee duiven, daarmee een gouden en zilveren afdruk opleverd voor hun baas. Lelieveld uit Scherpenzeel had het nakijken en kon slechts het brons veiligstellen. Negentien minuten later was ook de 28e prijsduif gearriveerd en kon de balans worden opgemaakt. Zo is maar weer eens te zien dat een vlucht van 500 kilometer onder normale omstandigheden een stuk vlotter verloopt dan een kort vluchtje met slechte omstandigheden.

 Ook Sezanne prooi voor Fetze Walda

 Er waren 126 duiven vanuit St. Nicolaasga ingezet op de vlucht vanuit het Franse Sezanne, wat gemiddeld een kleine 500 kilometer naar huis vliegen betekende voor de duiven. Met een matige zuidoostelijke wind betekende dit dat de duiven vlot naar huis konden komen. Gelost in de vroegte, om 7 uur, en keurig thuis voor het middageten om 12 uur, dat is iets wat de gemiddelde chauffeur niet redt. De duiven vlogen zo'n beetje met 100 km/h weer terug en hadden daar ook helemaal niets van geleden. Fetze Walda sprong er dit weekend bovenuit, al was ook Teake Fraterman nadrukkelijk in beeld door 4 van zijn 5 ingezette duiven in de prijzen te klokken, terwijl ook Douwe Akkerman met 4 van de 6 een hoog percentage binnensleepte.